Największy z terierów: pies mocny, proporcjonalnie zbudowany, o rudo-czarnym umaszczeniu, prostym grzbiecie, szlachetnej głowie, bardzo elegancki w ruchu. Inteligentny, o średnim temperamencie, zrównoważony.
ZOBACZ OPIS
fot. hodowla Kocia Łapka
fot. hodowla Kocia Łapka
Największy z terierów: pies mocny, proporcjonalnie zbudowany, o rudo-czarnym umaszczeniu, prostym grzbiecie, szlachetnej głowie, bardzo elegancki w ruchu. Inteligentny, o średnim temperamencie, zrównoważony....
ZOBACZ WZORZEC
Kraj pochodzenia
Wielka Brytania
Wygląd
Największy z terierów, muskularny, aktywny, dość krępy, nie sprawia wrażenia wysokonożnego lub o przesadnie długim tułowiu.
Wielkość
Wysokość w kłębie: dla samców: około 58 -61 cm, dla suk: około 56 - 59 cm.
Maść
Górne partie szyi, grzbiet i wierzch ogona są czarne lub szaro-czarne. Pozostała powierzchnia ciała odpalana. Uszy są często ciemniej podpalane, a czarne naloty (osmolenia) mogą występować wokół szyi i na skroniach. Toleruje się skupiska białej sierści między przednimi nogami.
Głowa
O dobrych proporcjach, bez widocznej różnicy w długości mózgoczaszki i trzewioczaszki. Nie ma na niej zmarszczek.
Oczy
Ciemne, małe, nie wyłupiaste, o charakterystycznym u teriera wyrazie, spojrzenie pojętne i bystre. Oczy jasne lub wypukłe są wadliwe.
Uszy
Uszy w formie litery ”V” noszone u boków głowy, małe, ale pasujące do wymiarów psa. Linia ich załamania przebiega nieco ponad wierzchem czaszki. Zwisające, ciężkie uszy lub zbyt wysoko osadzone są niepożądane.
Tułów
Grzbiet krótki, mocny, prosty, bez oznak słabości. Lędźwie umięśnione. Pies o krótkich lędźwiach i dobrym ożebrowaniu ma zwarte słabizny. Odległość od ostatniego żebra do biodra jest mała. Wydłużone lędźwie mogą
powodować pewną słabość, wiotkość tej partii. Klatka piersiowa głęboka (mniej więcej do poziomu łokci), nie jest szeroka. Żebra dobrze wysklepione.
Kończyny przednie
Całkowicie proste o silnym kośćcu. Łopatki długie, skośne, dobrze pochylone ku tyłowi o płaskiej kości. Łokcie prostopadłe do tułowia, w chodzie swobodnie poruszające się po jego bokach.
Kończyny tylne
Uda długie i silne. Stawy kolanowe dobrze ukątowane, nie są skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz. Podudzia muskularne. Stawy skokowe nisko położone. Oglądane od tyłu równoległe. Łapy małe, okrągłe i zwarte, o grubych opuszkach i palcach umiarkowanie wysklepionych, które nie zwracają się na zewnątrz ani do wewnątrz.
Ogon
Zwykle jest kopiowany. Ogon kopiowany: wysoko osadzony i radośnie noszony, ale nie zakręcony ponad
grzbietem. Powinien być silny i gruby. Jego koniuszek znajduje się mniej więcej na tej samej wysokości, co szczyt czaszki. Ogon niekopiowany: wysoko osadzony i radośnie noszony, ale nie zakręcony ponad grzbietem. Powinien być silny i gruby.
